Bu yasayı, hür bir kişi olarak hür irademle desteklemediğimi dile getirerek başlamak istiyorum.

Çerçeve Yasa’nın, hükümet yetkilileri tarafından kamuoyuna tam olarak anlatılamadığını ve doğru şekilde aktarılamadığını düşünüyorum. Halka yeterince açık anlatılmadı. Bilgi kirliliği ve terör yanlılarının gözümüze soka soka yaptıkları, kamuoyunda büyük tepkilere yol açtı.

“Terör örgütünün fesih ve silah bırakma sürecinin hukuki sonuçlarını düzenleyen, toplumsal bütünleşmeyi ve millî dayanışmayı güçlendirmeyi amaçlayan geçiş/çerçeve yasası.”

Özellikle dikkat çekici olan şu: İktidar söyleminde “barış yasası”, “af yasası” veya “PKK’lıların tahliye yasası” ifadeleri tercih edilmiyor. Bunun yerine sürekli “Terörsüz Türkiye”, “millî dayanışma”, “toplumsal bütünleşme”, “silahların susması”, “örgütün tasfiyesi” ve “hukuki zemin” kavramları öne çıkarılıyor. Teklifin resmî gerekçesi de aynı çerçevede kurulmuş durumda. (AA)

Süreci kim yönetecek?

Cumhurbaşkanı Yardımcısı başkanlığında bir Kurul oluşturuluyor. Kurulda; Adalet Bakanı, Dışişleri Bakanı, İçişleri Bakanı, Millî Savunma Bakanı, Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreteri, MİT Başkanı ve MGK Genel Sekreteri bulunuyor.

Bu kurul, uygulamayı takip edip değerlendirecek, gerektiğinde alt komisyonlar kurabilecek ve ayrıca yeni adli, idari veya yasal düzenleme talebinde bulunabilecek. TBMM’de de ayrı bir İzleme Komisyonu oluşturulması öngörülüyor.

Burada dikkat edilmesi gereken nokta şu: Bu kanunun çıkması, sürecin bütün hukuki düzenlemelerinin bittiği anlamına gelmiyor. Kanunun kendisi de gerektiğinde başka düzenlemelerin gündeme getirilmesine imkân tanıyor.

Fakat kanunun esas erteleme hükümlerinin fiilen uygulanabilmesi için ayrıca PKK/KCK’nın fiilî varlığının sona erdiğinin ve silahların teslim edildiğinin güvenlik kurumlarınca tespit edilmesi, MGK tarafından teyit edilmesi ve bu MGK kararının Resmî Gazete’de yayımlanması gerekiyor.

MGK teyidi ve Resmî Gazete’de yayımlanmasıyla gerçekleşecek olan Çerçeve Yasa, kamuoyu nezdinde nedense her şey olup bitmiş gibi gösterilmekte.

Lakin olan şu ki terör yanlılarının bu yasadan ve konuşmalardan güç alarak yaptıkları ve söyledikleri, Türk halkını derinden yaralamakta; özellikle şehit aileleri büyük acılar yaşamaktadır.

Yapılan gösterilerde bebek katili öcalan’a “Sayın”, “kurucu önder”, “umut hakkı” gibi söylemlerde bulunulması, Türk milletinin her ferdi gibi hepimizi derinden yaralayıp terör yanlılarına cesaret vermekte ve bunların gözümüzün içine sokulmasına yaramaktan başka bir şey ifade etmemektedir.

Kamuoyunda oluşan görüntü ise şudur:

Terör yanlıları, istedikleri her şeyi ulu orta yapmakta; devletimizin de gözlerini başka taraflara çevirdiği düşünülmektedir.

Bu gibi durumlar, kamuoyunda büyük tepkilere ve söylemlere konu olmaktadır.

Gazilerimizin Meclis’e dahi yürüyememesi, ama bazılarının bebek katilinin fotoğraflarıyla gösteriler yapıp yollarda yürümeleri, Türk milletini derinden yaralayan olayların başında gelmektedir.

Hükümet yetkililerinin bu yasayı Türk halkına en doğru şekilde anlatacağından ve doğru şekilde aktaracağından şüphem yoktur. Lakin şehit ailelerinin, gazilerin, askerlerin, polislerin ve milliyetçilerin neler düşündüğünü, nelerin gözlerine sokulduğunu göz ardı etmemelidirler.

Şehitlerimiz Türk milletinin şehitleri, gazilerimiz Türk milletinin gazileridir.

Terörle mücadelede bedel ödeyenler, böylesine kritik bir sürecin kapısının dışında bırakılamaz. Aksine, hazırlanacak her yasa ve taslakta, kurulacak her cümlede ve atılacak her hukuki adımda doğrudan muhatap alınmalıdırlar.

Şehit ve gazi aileleri yalnızca kendi ailelerinin değil, hepimizin emanetidir.

Bu nedenle devletin atacağı her adımda onların hassasiyetleri, acıları ve itirazları görmezden gelinmemelidir.

Çünkü terörü bitirmek kadar önemli olan bir başka mesele de, terörle mücadelede bedel ödeyenlerin gönlünde yeni yaralar açmamaktır.